BOOK TOUR „Zaplątani”- Emma Chase

Wydawnictwo Filia/ 384 str./ 39,90 zł/ 2015 r.

Nie ma nic bardziej

zaplątanego niż uczucia

O czym myślą kobiety? Co siedzi w ich ślicznych, pokręconych główkach? To chyba najczęściej zadawane przez mężczyzn pytania. Drogie Panie, jesteśmy skomplikowane, wymagające i trudne. Nie wińmy mężczyzn, że nas nie rozumieją. Jednak czy my same ich rozumiemy? Czy zdajemy sobie sprawę, co tak naprawdę siedzi w ich głowach, a raczej, czy jesteśmy w stanie przyjąć to do wiadomości? W każdym z tych przypadków, powieść Emmy Chase okaże się idealna, by rozwiać wątpliwości. Bo książka stawia sprawę cholernie jasno. Przygotujcie się na prawdziwy rollercoaster!

„Obietnica Łucji”- Dorota Gąsiorowska

Wydawnictwo Znak/ 427 str./ 34,90 zł/ 2015 r.

Czasem, by odnaleźć siebie

trzeba się mocno pogubić

Dostatnie życie daje stabilizację i pewien rodzaj wewnętrznego spokoju, nie zawsze jednak okazuje się gwarancją szczęścia. Dla Łucji dostatek okazał się jedynie złudzeniem, które pewnego dnia pękło jak bańka mydlana. Kiedy ta wypalona, rozwiedziona i znudzona swoim dotychczasowym życiem kobieta, znajduje w gazecie pewne ogłoszenie nie waha się nawet przez chwilę. Pakuje walizki i wyrusza na wieś w poszukiwaniu szczęścia i… samej siebie.

Zapowiedź: Gdzie jesteś, Cukierku?

Wydawnictwo Dreams/ 80 str./ 25 zł/ 2015 r.

  Premiera: 13 kwietnia 2015  

Pamiętacie Kota Cukierka, którego całkiem niedawno bardzo zachwalałam? Już w kwietniu będziemy mogli poznać jego nowe przygody! Moje wewnętrzne dziecko już nie może się doczekać lektury ;-)

Opis:

  "Jeśli w okolicy rozlega się rozpaczliwe „Gdzie jesteś, Cukierku?” – to znak, że szykuje się heca. Tytułowy bohater – kot Cukierek, z pewnością przysporzy swoim opiekunom kolejne kłopoty! Nie zwalnia tempa i w piątej części serii udowadnia, że w pełni zasłużył na przydomek najbardziej niesfornego czworonoga na świecie!

Jak zaopiekować się koszatniczką? Czy opłaca się pomagać wścibskim bliźniaczkom z sąsiedztwa? Jak pogodzić skłóconych rodziców Marcela i Maćka? Co wspólnego z wypoczynkiem na łonie natury ma pan w słomkowym kapeluszu? Jak można poradzić sobie z surową opiekunką? Co wyniknie z wizyty gościa z Japonii? I co dzieje się, gdy w okolicy pojawia się zielone …straszydło?

Co wyrabiał kocur bury? Zapraszamy do lektury!"

WALDEMAR CICHOŃ,

urodził się 9 marca 1974 roku w Tychach. Rodowity z dziada pradziada Ślązak. Zawód wyuczony – politolog, absolwent Wydziału Nauk Społecznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Zawód wykonywany od zawsze – „rzeźbienie w Słowie”. Wieloletni dziennikarz śląskiej prasy lokalnej i regionalnej, a także gospodarczej; obecnie rzecznik prasowy jednego z katowickich instytutów badawczych. Żonaty, tata Marcelego (11 lat) i Macieja (rok). Właściciel kota Cukierka. Wielbiciel  literatury, hokeja na lodzie, chorwackiego Adriatyku i węgierskiej kuchni.

[RECENZJA POPRZEDNIEGO TOMU]

„Próba ognia”- Josephine Angelini

Wydawnictwo Jaguar/ 528 str./ 37,80 zł/ 2015 r.

Alter ego równoległej rzeczywistości

Rzadko kiedy można znaleźć człowieka w stu procentach zadowolonego ze swojego „ja”. Może właśnie dlatego perspektywa istnienia innego, równoległego wszechświata, jest tak bardzo kusząca. Lustrzane odbicie naszego wymiaru, choć pozornie podobne, kryje niezbadane możliwości. Bo przecież w innym świecie wszystko można zacząć od nowa, pomijając dotychczasowe błędy i niepowodzenia. Ale przede wszystkim, w innym świecie wreszcie można stać się osobą, którą zawsze chcieliśmy być. Tak to przynajmniej wygląda w teorii, ale jak tłumaczy Josephine Angelini w swojej najnowszej powieści, wszystko ma swoje blaski i cienie…

„Nie pozwól mi odejść”- Catherine Ryan Hyde

Wydawnictwo Jaguar/ 344 str./ 37.90 zł/ 2014 r.

Tylko wielka przyjaźń może cię ocalić

Grace, choć jest mała, ma naprawdę duży problem. Jej mama znowu zaczęła brać i jakby to, samo w sobie, nie było wystarczająco okropne, w dodatku grozi jej odesłanie do rodziny zastępczej. Grace postanawia każdego dnia siadać na schodach kamiennicy, w nadziei, że wkrótce któryś z sąsiadów zainteresuje się jej losem i poda pomocną dłoń. Nie mogła się jednak spodziewać, kto dostrzeże ją jako pierwszy…

Billy cierpi na agorafobię. Choć kiedyś był wybitnym tancerzem, teraz przypomina wychudzony strach na wróble, ubrany wiecznie w piżamę. Od kilkunastu lat nie opuścił swojego mieszkania i nie zamierza tego robić. Nie lubi zmian, dlatego kiedy krajobraz za oknem burzy pojawienie się małej dziewczynki, postanawia się przełamać i zacząć z nią rozmowę. Ta krótka wymiana zdań okaże się dla obojga punktem zwrotnym. Jednak czy mężczyzna, który nie radzi sobie z samym sobą, będzie potrafił pomóc potrzebującemu dziecku?

„Dlatego właśnie byłem sam przez tyle lat. Bo jak tylko wpuścisz ludzi, zaczynają na tobie polegać. A potem, jeżeli nie dasz rady być tym, kim oni sądzą, że powinieneś, zawodzisz ich. Łatwiej jest nikogo nie mieć.”

Str. 301

Powieść Catherine Ryan Hyde opowiada o niezwykłej przyjaźni, która rodzi się niespodziewanie i zmienia cały świat. Grace i Billy to para rozczulająca i wywołująca uśmiech, a dzięki złożonym charakterom bohaterów, powieść nabiera niezwykłego znaczenia w oczach czytelnika. Grace śmiało może stawać w szranki z najpopularniejszymi dziecięcymi gwiazdami literatury. Dla mnie była cudownym połączeniem charyzmatycznej Ani z Zielonego Wzgórza i rozczulającej Dziewczynki z zapałkami. Ta mała dama szturmem zdobywa nie tylko serca swoich sąsiadów, ale też czytelników. Nie da się jej nie dostrzec w tłumie, jest głośna, wesoła i głodna nowych doświadczeń. Wprost emanuje dziecięcą radością i błogą naiwnością, ale tak naprawdę jest niezwykle dojrzała jak na swój wiek. Umie podejmować trudne decyzje, niekiedy bolesne dla niej samej, Ale nigdy nie narzeka i czerpie z życia to co najlepsze.

Billy z kolei jest typowym dziwakiem. Doskonale zdaje sobie sprawę z faktu, że jest świrem (jak sam siebie określił) i choć okrutne komentarze ranią jego wrażliwą duszę, nie mają szansy zmienić tego faktu. Czasem przyglądając się jego relacji z Grace, można zacząć się zastanawiać, kto tak naprawdę gra w niej rolę dziecka a kto dorosłego. Jedno jest pewne: tak przyjaźń zmieni oboje.

„Wcale nie muszę żyć. Wielu ludzi rezygnuje z życia. Zatrzymują się w pewnym momencie. A gdy człowiek się zatrzyma, trudno mu potem ruszyć z miejsca. Ale jeżeli już ruszysz, trudno się zatrzymać.”

Str. 286

 Autorka mistrzowsko wykreowała głównych bohaterów, ale nie można zapominać też o innych mieszkańcach kamiennicy, w której toczy się akcja powieści. Każdy jest inny i na swój sposób wyjątkowy i choć dotychczas nie dostrzegali siebie nawzajem, połączyły ich dwie rzeczy- przyjaźń Grace i ogromna samotność. Jeśli mam być szczera, są to dwa główne elementy powieści, które wraz z motywami rodziny, odrzucenia, rasizmu, nałogu i dużym pokładem nadziei, tworzą szczerą i realistyczną opowieść o życiu, które potoczyło się inaczej niż powinno.

„-To tylko słowa. Jak słowa mogą być niebezpieczne?

- Musisz się jeszcze dużo nauczyć o świecie, mała. Nic nie jest bardziej groźne od słów.

-To głupie. A broń? Broń może zabić.

- Tylko ciało. Za to słowa mogą zabić duszę.”

Str. 86-87

Opisuję książkę w samych superlatywach, ale nie jest do końca tak, że to dzieło bez skazy. Napis na skrzydełku dumnie głosi, że „jeśli ta książka cię nie poruszy, to chyba nic nie da rady”, a ja albo mam serce z kamienia, albo jest to slogan odrobinę przesadzony. Owszem zdarzały się wzruszające momenty, ale nie na tyle by łza zaczęła kręcić się w oku. W moim odczuciu była to historia raczej optymistyczna i dzięki lekkiemu stylowi autorki, dramatyczna w bardzo umiarkowanym stopniu. Rozczarowuje jednak zakończenie, które nie jest ani przesadnie dramatyczne, ani przesadnie optymistyczne. Ot, po prostu życiowe i zwyczajne, a ja po takiej historii spodziewałam się finału z prawdziwym wybuchem emocji.

 „-Wolę pamiętać dobre rzeczy, a zapomnieć o reszcie.

- To tak, jakby ktoś chciał czuć się tylko szczęśliwy, ale nie smutny. To się nie uda. Albo coś czujesz, albo nie. Nie możesz wybierać, co chcesz czuć.”

Str. 67

O CZYM?  „Nie pozwól mi odejść” jest niezwykle uroczą opowieścią o samotności, przyjaźni i nadziei. Krótkie rozdziały i lekkie pióro autorki sprawiają, że kartki tej powieści będą przerzucane  z prędkością światła, a pokład optymizmu jaki ze sobą niesie, rozświetli każdemu pochmurny dzień. Swoje pierwsze spotkanie z twórczością autorki uważam za udane i z całą pewnością nie będzie ono ostatnie, bo książki tej pani rewelacyjnie się czyta. Tak po prostu.

Ocena:

7/10

Tej autorki:

„Nie pozwól mi odejść”

„Dzień, który zmienił wszystko”

„Używane serce”