30 maja 2013

"Ostatnia spowiedź"- Nina Reichter


Miłość, która nigdy się nie powtórzy…

Są takie spotkania, które nas zmieniają. Są też takie, które zmieniają wszystko. Do niektórych być może nie powinno nigdy dojść. Może wtedy byłoby łatwiej, prościej. Ale czy byłoby lepiej? Bo może te ulotne, skradzione chwile były właśnie błogosławieństwem?

Ally właśnie zaczyna nowe życie. Przygotowuje się do studiów prawniczych w pięknym Lyonie, skrycie marzy o karierze fotografa i stara się pogodzić z myślą, że resztę życia spędzi z dużo starszym człowiekiem, do którego kompletnie nic nie czuje, a wszystko wskazuje na to, że i on nie czuje nic do Ally. Może to jednak lepiej? W końcu serca, które nie kocha nie można złamać a ono i tak jest już wystarczająco poranione przez poprzedni, bardzo bolesny zawód. Dziewczyna czuje, że przegrała. Poddała się. Robi to, czego oczekują od niej inni, z każdym dniem stając się coraz niklejszym cieniem samej siebie. Nie może jednak wiedzieć, że już wkrótce pojawi się ktoś, kto wleje w jej serce światło, które całkowicie ją oślepi…

Bradin od zawsze wiedział, czego pragnie. Już jako dziecko kochał muzykę ponad wszystko i postanowił walczyć o swoje marzenia. Kiedy los wyciągnął do niego rękę nie wahał się nawet przez chwilę. Chwycił ją mocno i zdecydował nigdy nie puszczać. Poświęcić wszystko dla swojej jedynej miłości- muzyki. Ale też dla całego swojego zespołu. Szybko jednak przekonał się, że sława to nie tylko miliony na koncie, blask fleszy i dzielenie się z innymi swoją pasją. Tłumy fanek, życie w biegu, zero prywatności. W końcu nie wytrzymał. Postanowił przed tym wszystkim uciec. Choćby na chwilę. Choć na jeden oddech. Już wkrótce miał się przekonać, że ta ucieczka zmieni cały jego wszechświat…

Parę metrów dalej, oparta o balustradę, stała ciemna, dość wysoka postać. Jej profil oświetlała tylko nikła poświata odległej latarni. Ktoś, najwyraźniej tak jak ona, utkwił tu.

Ally i Bradin nigdy nie powinni byli się spotkać. Tylko przypadek zdecydował o tym, że stało się inaczej. Opóźniony samolot, jakie to banalne. Ale dzięki temu niefortunnemu zdarzeniu doszło do zderzenia dwóch różnych galaktyk, które spowodowało eksplozję na ich wspólnym niebie. Poznali się zupełnie przypadkiem, oboje utkwili na opustoszałym lotnisku, gdzieś na końcu świata. Jednak już po krótkiej rozmowie coś zaczęło się dziać. Coś dziwnego, niepokojącego, czego oboje nie potrafią nazwać, nie chcą się do tego przyznać, a już na pewno nie mogą dopuścić. Tej magicznej nocy zaczęła się tlić mała iskierka, która miała już nigdy nie zgasnąć.

Znasz to uczucie, kiedy chcesz zachłystnąć się szczęściem, ale boisz się chociażby poruszyć, bo wiesz, jak jest kruche?

Jednak nie wszystko jest takie proste. Uwikłana w skomplikowany związek Ally, nie może się tak po prostu wycofać, a w dodatku dziewczyna nie ma kompletnie pojęcia, kim Bradin jest. Z drugiej strony piasek w klepsydrze przesypuje się bardzo szybko, czas ucieka a cudowna noc właśnie się kończy. Oboje stąpają po bardzo kruchym lodzie. Mimo iż starają się od siebie oddalić bardzo pragną się do siebie zbliżyć. Sieć kłamstw, niedomówień, pragnień i zobowiązań oplata ich coraz ciaśniej i coraz pewniej widać, do jakiej katastrofy to zmierza. Jak jednak powstrzymać nieposłuszne serce? Oboje wiedzą, ze powinni przestać, zapomnieć. Jednak nie potrafią. Przyciągani jak ćmy do płomienia, kontynuują znajomość. A potem jest już za późno by się wycofać. Bo serce samo podjęło decyzję. Ten związek nie miał prawa zaistnieć. Wiedzieli to. Wiedzieli, że może wszystko zniszczyć. Był jednak silniejszy od nich. Ty ta miłość ich uratuje? A może zrujnuje?

Mówią, że w życiu tylko raz można przeżyć miłość. Tylko raz coś zrywa cię do biegu, każe gnać przed siebie, choćbyś nie widział wtedy początku ani końca. Cos staje się słuszne, choćby miało przeciw sobie wszystkie racjonalne wybory. Coś każe ci walczyć, pragnąć i wierzyć. Coś sprawia, że nigdy nie zapomnisz chwil i miejsc, w których ostatni raz czułaś to, co odeszło…

Ciągle narzekam, że nie mogę trafić na żadną przyzwoitą książkę polskiego autora. Ta pozycja totalnie mnie zaskoczyła. Bardzo pozytywnie. Jest napisana lekkim piórem, a autorka posługuje się plastycznym, barwnym, refleksyjnym stylem. Lekko melancholijnym, spokojnym, wkradającym się cicho do serca i tam już zostającym.  Czytanie tej książki, było wspaniałym doświadczeniem. Podczas lektury ogarniał mnie cudny błogostan, by po chwili porwać w wir sprzecznych emocji. Miałam ochotę śmiać się, płakać, krzyczeć.  Wszystko na raz ki każde z osobna.

Pytasz, dlaczego płaczę? Nie pytaj. Popatrz w moje oczy. A jeśli zobaczysz tam siebie, po prostu odejdź…

 W oczach ciągle kręciły mi się łzy, choć nie jestem wcale płaczliwym dziewczęciem. Więc spytacie, dlaczego? Bo ta historia, mimo iż jest tak cudownie niezwykła i nieprawdopodobna, jest też okrutnie i boleśnie prawdziwa. Na jej kartach rozgrywa się prawdziwy dramat, a emocje bohaterów wlewają się bezpośrednio w czytelnika i wprost nie mogą pozostawić go obojętnym.

Książka, choć dostarczyła mi masy wzruszeń, sprawiła też, że na moich ustach, co chwila pojawiał się uśmiech, jak nieśmiały niezapowiedziany gość. Myślę, że każda, mniej lub bardziej poprawna romantyczka chciała kiedyś, choć przez chwilę poczuć się tak jak Ally. I choć to tylko wyobraźnia, książka sprawiła, ze poczułam przyjemne ciepło w sercu. Choć chwilami robiło się tak słodko, że aż przewracałam oczami, ani trochę mi to nie przeszkadzało. Nie mogło. Zbyt pięknie to wszystko brzmiało.

Bo gdy mówi serce, muzyka milknie a słowa bledną...

Spijałam kolejne słowa z kartek rozkoszując się ich smakiem, jednak od początku wiedziałam, ze ten ledwie wyczuwalny gorzki posmak zwiastuje, że nie będzie szczęśliwego zakończenia. Nie mogłam jednak przewidzieć, co stanie się w finale. I teraz mogę powiedzieć tylko jedno: Nina, jak mogłaś nam to zrobić!?

„Ostatnia spowiedź” to książka dla tych, którzy kochają, kochali, lub chcą kochać. Piękna, liryczna, wzruszająca… Nierealna, choć na wskroś prawdziwa. Polecałabym ją raczej kobietom, głównie romantyczkom. Nie wiem co więcej mogłabym dodać…  A ocena? Jak mogłaby być inna?


10/10





Chciałabym, choć trochę przybliżyć wam autorkę, ale prawda jest taka, że wiadomo o niej niewiele.  W internecie znalazłam jedynie dwa zdania: „Autorka literatury kobiecej i młodzieżowej. Z wykształcenia prawniczka.” Niewiele prawda? Może jednak z czasem dowiemy się o niej więcej, bo mam nadzieję, że pisarska kariera pani Reichter wkrótce jeszcze bardziej się rozwinie. Dodam jeszcze, że „Ostatnia spowiedź” była początkowo publikowana na internetowym blogu. Pełen podziw, ze tej opowieści udało się wspiąć tak wysoko!






Autorka postanowiła nadać swojej książce jeszcze więcej magii i klimatu, umieszczając przy niektórych scenach sugerowany podkład muzyczny. Pomysł oryginalny i moim zdaniem- bardzo udany.  Poniżej jedna z sugerowanych przez panią Reichter piosenek. Fanką takiej muzyki nie jestem, ale do sytuacji pasowała idealnie! Domyślacie się, co to mogła być za scena? ;-) 


Mały fragmencik:



I taki trochę większy:


Zaglądajcie na fb Novae Res! Codziennie nowe newsy na temat kolejnych tomów!

*wszystkie cytaty pochodzą z książki.

19 komentarzy:

  1. Poluję na tę książkę od dawna, nie umiem jej jak na złość dorwać. Mam nadzieję, że w końcu ją przeczytam, bo każda kolejna recenzja sprawia, że robię się coraz bardziej ciekawa.

    Zapraszam do siebie: in-corner-with-book.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  2. Wow, wysoka ocena, a ja w większości spotykałam bardzo negatywne recenzje. :) Ja sama miałam ochotę na tę książkę, żeby przekonać się, czy mi się spodoba czy nie, bo czytałam skrajne opinie na jej temat. Niestety trochę odstraszają mnie trochę te negatywne komentarze pod niemalże każdą niepochlebną recenzją. Jakoś straciłam entuzjazm. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właśnie dlatego warto zapoznać się z powyższymi fragmentami :) Jeśli Ci się spodobają będziesz wiedziała czy się zdecydować.

      Usuń
  3. swego czasu głośno było o książce i jest to chyba jedna z lepszych pozycji wydawnictwa :) muszę i ja się za nią zabrać :)

    OdpowiedzUsuń
  4. odczucia mamy i d e n t y c z n e!
    a co do małego fragmentu tomu II na który czekam z niecierpliwością (ten większy nie chce mi się tworzyć! :cc) : jak to możliwe, skoro Bradin...?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oba fragmenty pochodzą z tomu I ;)

      Usuń
  5. Mnie akurat niezbyt spodobała się ta książka, ale po drugi tom może sięgnę, z ciekawości. ;)

    OdpowiedzUsuń
  6. Ja tej książki nie cierpię dla mnie opowiadała tylko o seksie i dziecinnym chłopaku, no ale każdy ma swoje zdanie ;)

    OdpowiedzUsuń
  7. Ta piosenka pasowałaby idealnie do sceny rozgrywającej się w jakimś mieście... dokładniej w szkole... jeszcze dokładniej na stołówce... jeszcze, jeszcze dokładniej w kuchni szkolnej... a tak najdokładniej to przy scenie obierania ziemniaków przez pulchną panią z wąsem siedzącą na małym taborecie, zajmującym tylko 10% powierzchni jej tyłka... Tam idealnie pasuje ta piosenka... Jednym słowem jest beznadziejna :D! Smętne to to, nudne to to i w ogóle bez grosza gustu :P. Taaa... odezwał się krytyk z Bożej łaski. Krowy doić :P! Mówię to oczywiście do siebie ;).

    Miłego dnia!
    Melon

    PS: Ja jednak podziękuję za tę propozycję czytelniczą :D.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zdecydowanie nie jesteś skłonną do wzruszeń romantyczką więc wcale Ci się nie dziwię. Chyba już zawsze będzie tak, że ja będę się chować pod łóżko słysząc słowo horror, a Ty będziesz powstrzymywał odruch wymiotny na słowo romans :D

      Tylko jedno mnie martwi. Pewien sławny pisarz, napisał w swojej powieści: "Książki są tylko lustrem, widzisz w nich to, co już masz w sobie". Czyli, jeśli książka mi się podobała znaczy, że jestem nudna i słodka do granic obrzydliwości O_o
      O kurde :P

      Usuń
    2. Hahaha, czyli jesteśmy skazani na przeciwieństwa :D.

      Spokojnie, zależy kto to powiedział... jeśli jakiś miłosny fagas to koło ucha mi to lata :P. Ale jeśli ktoś z wyższej półki to ja się dziwię, że jeszcze nikt ode mnie nie ucieka skoro takie horrory czytam :).

      Usuń
  8. Czytałam o książce wiele dobrego, ale chyba jednak sobie odpuszczę ;d

    OdpowiedzUsuń
  9. Co do tej ksiażki jestem juz przekonana na sto procent :)

    OdpowiedzUsuń
  10. Tyle dobrego słyszałam o tej książce, a jednak nie mogę się do niej przekonać - to pewnie przez wydawcę, bo Novae Res wydaje słabe książki - na ogół.

    OdpowiedzUsuń
  11. Wydaje się być ciekawa, postaram się ją wypożyczyć ;)
    Zapraszam do mnie http://myworldismovie.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  12. Przyznaję, że nie spodziewałam się aż tak wysokiej oceny. Muszę ją koniecznie dorwać :)

    OdpowiedzUsuń
  13. zastanawiam się nad wypożyczeniem tek książki. mam wiele wątpliwości, raczej preferuję książki fantastyczne, thrillery etc. - powieści z jakąś ciekawą fabułą. nie wiem, czy to jest pozycja dla mnie, wszakże chyba warto spróbować i dać szanse 'Ostatniej spowiedzi'. ;)

    OdpowiedzUsuń

Drogi czytelniku!
Bardzo dziękuję za przeczytanie mojego tekstu, to naprawdę wiele dla mnie znaczy. Znasz już mój punkt widzenia, będę bardzo wdzięczna jeśli podzielisz się również swoim. A jeśli zdecydujesz się do mnie wrócić, możesz być pewien, że najdziesz tu odpowiedź ;-)

Zobacz też:

.